0 سبد خرید
جستجوی پیشرفته

مقالات

نمایش تا از مورد
نتیجه جستجو برای :
  • ابن قیس الرقیات | سید محمد سیدی عبيدالله بن قيس بن شريح (د ح 81ق / 700م)، شاعر حجازی، از بنی عامر شاخۀ كوچك قريش. سال تولد و مرگ او به درستی روشن نيست.
  • ابن کاکویه |
  • ابن کامل | مریم صادقی ابوبكر احمد بن كامل بن خلف بن شجره (260- 8 محرم 350ق / 874-27 فوريۀ 961م)، عالم در علوم قرآن، فقيه و قاضی بغدادی.
  • ابن قیم جوزیه | نجیب مایل هروی شمس‌الدين ابوعبدالله، محمد بن ابی بكر بن ايوب زُرَعی (7 صفر 691-13 رجب 751ق / 29 ژانويۀ 1292-16 سپتامبر 1350م)، دانشمند حنبلی كه به سبب كثرت تأليفات در زمينه‌های گوناگون شهرت يافته است.
  • ابن کبر | شهناز رازپوش ابوالبركات هبةالله بن كبر (د 724ق / 1324م)، ملقب به شمس الرياسة، روحانی مسيحی قبطی و دبير ركن‌الدين بيبرس منصوری دوادار از امرای مصر (د 725ق).
  • ابن کتانی | یوسف رحیم لو ابوعبدالله محمد بن حسن بن حسين مذحجی قرطبی (د ح 420ق / 1029م)، پزشك و اديب اندلسی. دربارۀ لقب، نام پدر و نيای وی در منابع اختلاف است.
  • ابن کبیر |
  • ابن کتبی | محمدهادی مؤذن جامی ابوالمحاسن نصيرالدين يوسف بن اسماعيل بن الياس بن احمد (د 754 يا 755ق / 1353 يا 1354م)، دانشمند و پزشك شافعی مذهب ايرانی نژاد.
  • ابن کثیر، ابومعبد | احمد پاکتچی ابومعبد عبدالله بن كثير داری يا دارانی (45 يا 48-120ق / 665 يا 668- 738م)، قاری مكه و از قرّاء سبع. كنيه‌های ديگری نيز برای او ياد كرده‌اند (ابن نديم، 31؛ نووی، 1(1) / 283).
  • ابن کرام |
  • ابن کر | محمدحسن سمسار ابوعبدالله شمس‌الدين محمد بن عيسی بن حسن بن كر (681- 759 يا 763ق / 1282- 1358 يا 1362م)، موسيقی‌دان، فقيه حنبلی، محدث، اديب و صوفی.
  • ابن کثیر، عمادالدین | یوسف رحیم لو عمادالدين ابوالفداء اسماعيل بن عمر بن كثير قرشی (701-774ق / 1302-1373م)، مورخ، مفسّر و محدّث مشهور شافعی. در قريۀ مُجَيْدِل يا مجدل (حسينی، 57؛ خطراوی، 14 / 31-32) از قرای بُصرى نزديك دمشق زاده شد و از اين رو او را بُصروی نيز خوانده‌اند.
  • ابن کرکی | قهار مقیمی ابوالوفاء ابراهيم بن عبدالرحمن بن محمد بن اسماعيل كركی، ملقب به برهان‌الدين (835-922ق / 1432-1516م)، قاضی و فقيه حنفی و رجل سياسی مصر.
  • ابن کمال پاشا |
  • ابن کرامه | مسعود جلالی مقدم ابوسعد حاكم محسّن بن محمد بن كرّامۀ جُشَمی بيهقی (413- مق‍ 494ق / 1022-1101م)، متكلم معتزلی و شخصيت برجستۀ زيدی.
  • ابن کمونه | سید جعفر سجادی سعدبن منصوربن حسن بن هبةالله بن كمونه (د 683ق / 1284م)، فيلسوف و چشم پزشك.
  • ابن کناسه | بخش ادبیات عرب ابويحيی يا ابوعبدالله محمدبن عبدالله بن عبدالاعلی (123-207ق / 741-822م)، راوی، شاعر و لغت‌شناس اوايل عصر عباسی.
  • ابن کنان | سید علی آل داوود محمد بن عيسی بن محمود بن محمد بن كنان صالحی دمشقی خلوتی (1074-1153ق / 1663-1740م)، مشهور به ابن زين التقاه (يا ابن زين الثقاة)، تاريخ‌نگار حنبلی كه به تصوف نيز گرايش داشت.
  • ابن کوفی |
  • ابن کواء | یوسف رحیم لو ابوعمرو عبدالله بن عَمرو بن نعمان بن ظالم بن مالك بن اُبَیّ بن عُصْم بن سعد بن عمرو بن جُشَم بن كِنانة بن حَرب ابن يَشْكُر، از بنی يشكر بن بكر بن وائل بن قاسط، از پيشوايان خوارج در حَروراء.
  • ابن کیال | محمدهادی مؤذن جامی بركات بن احمد بن محمد ذهبی دمشقی صالحی ملقب به زين‌الدين (863- 929ق / 1459-1523م)، واعظ، محدث و فقيه شافعی. وی در آغاز تاجر بود و چون ديون فراوان پيدا كرد، تجارت را رها ساخت و ملازم شيخ برهان‌الدين تاجی شد و صحيح بخاری را نزد او خواند.
  • ابن کیسان | ایران ناز کاشیان ابوالحسن محمد بن احمد (د 299ق / 912م)، نحوی و لغت‌شناس بزرگ بغداد. دانسته نيست كه وی به چه سبب به ابن كيسان شهرت يافته است.
  • ابن لاجین |
  • ابن کیغلغ | حسن یوسفی اشکوری شهرت چندتن از اميران ترك در سده‌های 3 و 4ق / 9 و 10م كه در دورۀ عباسيان به مقاماتی دست يافتند.
  • ابن لباد |
  • ابن لبانه | عنایت الله فاتحی نژاد ابوبكر محمد بن عيسی لخمی دانی (د 507ق / 1113م)، اديب و شاعر عصر ملوك‌الطوايف در اندلس.
  • ابن لبودی | بخش علوم عنوان دو تن از دانشمندان برجستۀ سوری به روزگار ايوبيان و مماليك كه در طب و حكمت و رياضی مشهور بودند.
  • ابن لبان | محمدهادی مؤذن جامی شمس‌الدين ابوعبدالله محمد بن احمد بن عبدالمؤمن اِسْعِردی دمشقی (679-24 يا 25 شوال 749ق / 1280-15 يا 16 ژانويۀ 1349م)، فقيه شافعی، محدث، صوفی، اديب و مفسر.
  • ابن لبودی، ابوالعباس | عباس حجت جلالی ابوالعبّاس شهاب‌الدين احمد بن خلیل بن احمد بن ابراهيم لبودی (834-896ق / 1431-1491م)، مورخ، اديب و محدّث شافعی مذهب كه به ابن عُرعُر نيز معروف بود.
  • ابن لزه |
  • ابن لجأ | آذرتاش آذرنوش عمر بن لجأ بن حُدَير، شاعر عصر اموی. وی از قبيلۀ بنی تيم (رباب) بود. نمی‌دانيم چه زمان از مادرش كه برزه نام داشت (جرير، 427؛ مرزبانی، 116)، زاده شد، چگونه و كجا زيست و چه زمان درگذشت.
  • ابن لسان الحمره | آذرتاش آذرنوش ابوكِلاب وِقاء بن الاشعر (ابن نديم، 101؛ ابن اثير، 298)، يا وَرْقاء بن الاشعر (ابن قتيبه، 535؛ ابن اثير، 145؛ دميری، 1 / 376) يا عبدالله بن لسان الحمرة (ابن حزم، 315)، نسب‌شناس نيمه افسانه‌ای عرب.
  • ابن لقمان | محمد فاضلی ابوالعباس فخرالدين ابراهيم بن لقمان بن احمد بن محمد شيبانی اِسْعِرْدی (612-693ق / 1215-1294م)، از دبيران و وزرای دربار ايوبيان و مماليك مصر.
  • ابن لنکک | آذرتاش آذرنوش ابوالحسين محمد بن محمد، معروف به ابن لنكك (د ح 360ق / 971م)، شاعر بصری. لنكك به قول ابن خلكان (5 / 382) همان واژۀ فارسی لنگ است كه كاف تصغيری نيز به آن افزوده شده است.
  • ابن لهیعه | بخش فقه، علوم قرآنی و حدیث ابوعبدالرحمن عبدالله بن لهيعة بن عُقبۀ حضرمی غافقی اُعدولی (96-174ق / 715-790م)، محدّث و قاضی مصری. ابن سعد پدر وی را عقبة بن لهيعه دانسته است (7 / 516؛ قس: بخاری، الضعفاء، 69).
  • ابن ماء السماء |
  • ابن لیون | شهناز رازپوش (لئون)، ابوعثمان سعد بن احمد ابن ابراهيم بن احمد تُجيبی (681-750ق / 1282- 1349م)، اديب و شاعر اندلسی كه در علوم حديث، فرائض، پزشكی و كشاورزی نيز دست داشته است.
  • ابن ماء السماء، ابوبکر | عنایت الله فاتحی نژاد ابوبكر عُبادة بن عبدالله انصاری خزرجی (زنده در 421ق / 1030م)، اديب و شاعر عصر ملوك الطوايف اندلس.
  • ابن ماجور |
  • ابن ماحوز |
  • ابن ماسای | عبدالامیر سلیم مسعود بن عبدالرحمن بن ماسای (مق‍ 789ق / 1387م)، وزير چند تن از امرای مرينی مغرب، به ويژه عبدالرحمن بن يفلوسن.
  • ابن ماشطه | سید جعفر سجادی ابوالحسن علی بن حسن، ديوان‌سالار بلند پايۀ سده‌های 3 و 4ق / 9 و 10م. از زندگی او اطلاعات بسيار اندكی در دست است.
  • ابن المارستانیه | غلامرضا جمشیدنژاد فخرالدين ابوبكر عبيدالله (عبدالله) بن ابی الفرج علی بن نصر بن حُمرة (حمزه) تيمی بكری (541- 599ق / 1146-1203م)، طبيب، مورخ و اديب حنبلی مذهب بغدادی.
  • ابن ماکولا |
  • ابن ماجد | عنایت الله رضا دريانورد مشهور عرب در سدۀ 9ق / 15م. نام كامل او شهاب الدنيا و الدين احمد بن ماجد بن محمد بن عمرو بن فضل بن دويك بن يوسف بن حسن بن حسين بن ابی معلق السعدی بن ابی الركائب النجدی است (شوموفسكی، «سه راهنامه»، 80).
  • ابن مالک، ابوعبدالله جمال الدین | عنایت الله فاتحی نژاد ابوعبدالله جمال‌الدين محمد بن عبدالله بن مالك طائی جَيّانی (ح 600-672ق / 1204-1273م)، نحوی، لغوی، اديب و ناظم عصر موحدون در اندلس و اواخر عصر ايوبيان و اوايل عصر مماليك در مصر. وی از قبيلۀ طی برخاسته بود كه پس از فتح اسلامی، به اندلس كوچيده و در حوالی قُرطُبه، اشبيليه و مرسيه متوطن شده بودند (مقری، 1 / 281).
  • ابن ماجه | احمد پاکتچی ابوعبدالله محمد بن يزيد رَبَعی قزوينی (209-22 رمضان 273ق / 824-20 فوريۀ 887م)، محدّث بزرگ و گردآورندۀ سنن، ششمين كتاب از صحاح سته در حديث.
  • ابن مأمون، احمد | رحمت پور محمد شیرجو پشت احمد بن علی الزوال (ذيقعدۀ 509- 19 شعبان 586 / آوريل 1116-21 سپتامبر 1190)، نحوی، لغوی، محدث و خطاط.
  • ابن ماهیار |
  • ابن مبارک، ابوعثمان | مهیار علوی مقدم ابوعثمان سَعدان (د 220ق / 835م)، نحوی، اديب و راوی ادب. پدرش، مبارك، از اسيران طخارستان بود (ابن نديم، 77)، اما او خود گويا در بغداد زاده شد (خطيب، 9 / 203).

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

عضویت در خبرنامه.

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد

کد تایید را وارد نمایید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: